Column: PIM

Geplaatst op: vrijdag 11 mei 2012

 

Het kan niemand zijn ontgaan dat het afgelopen zondag tien jaar geleden was dat Pim Fortuyn werd vermoord. Ik herinner me zowel de beelden van zijn bebloede lichaam dat op straat lag als de reacties van de toenmalige politici die meteen de schuld van zich afschoven. 

Afgelopen zondag was er een herdenkingsdienst voor hem georganiseerd door Leefbaar Rotterdam en ik ben er heen geweest. Tegen half tien stapte ik de Kathedraal aan de Mathenesserlaan in. Er waren al veel mensen aanwezig.. De voorganger begon te praten. Vanaf het gebedsboekje keek Pim me indringend aan. Ik fantaseerde hoe Nederland eruit zou hebben gezien als we elkaar ontmoet hadden en onze krachten hadden kunnen bundelen. 

Er zouden geen grote en onpersoonlijke scholengemeenschappen, woningbouwcorporaties en zorginstellingen zijn met linkse zakkenvullers aan de top, we zouden de menselijke maat hebben vastgehouden. Het land zou veiliger zijn doordat er strenger en sneller (minimum)straffen zouden zijn opgelegd. Door een consequent en rechtvaardig vreemdelingenbeleid zouden de lage instroomcijfers van 2007 zijn vastgehouden. Er zou minder geld naar ontwikkelingslanden en naar Europa gaan, zodat we dat zouden kunnen gebruiken om onze eigen mensen in nood te helpen. Banken, die we samen gered hebben zouden gedwongen zijn om krediet te verlenen aan ondernemers en hypotheken te verstrekken tegen redelijke rentepercentages. Nederland zou weer een land zijn waar burgers elkaar met respect behandelen en waar politici weer vertrouwd worden omdat ze hun afspraken nakomen en geen plucheplakkers zijn. 

Langzaam dringt het prachtige koorgezang tot me door, luister ik naar een indrukwekkend betoog van één van Pim zijn broers, naar een speciaal gecomponeerd lied van Jan Rietman en naar de preek van de voorganger. 

Het was een waardige en indrukwekkende herdenking. Na anderhalf uur stap ik geroerd weer naar buiten. 

 

Terug naar het nieuws overzicht
Nieuws van Rita Verdonk

Direct contact