Column: VERSPILLING

Geplaatst op: donderdag 26 januari 2012

Katinka vroeg zich gisteren, in haar column, af wat de reden is dat één Kamervraag beantwoorden 3750 euro kost. Graag wil ik hier aan u uitleggen hoe de procedure van het stellen van Kamervragen in zijn werk gaat.  

Iedere donderdagavond (na het sluiten van de laatste vergadering) tot dinsdagochtend 10 uur kan een Kamerlid één of meerdere vragen stellen aan een Minister. Eigenlijk stelt hij/zij helemaal geen vraag, maar stuurt een mailtje met daarin:

De naam van de Minister
Het onderwerp
De bron (bijvoorbeeld de Spits of een TV/radio programma)
De naam van het Kamerlid 

Dit levert een totaallijst op van ongeveer 30 mailtjes. Ambtenaren op de verschillende departementen gaan bedenken wat voor vragen het Kamerlid zou kunnen gaan stellen over het onderwerp dat hij/zij heeft aangegeven. En ze bedenken de antwoorden voor de Minister. Al die vragen en antwoorden worden besproken met Directeuren, Directeuren-Generaal,  Secretarissen-Generaal en de Minister.  

Dinsdags om 13 uur wordt er door de Kamervoorzitter bekendgemaakt welke 4 vragen er daadwerkelijk in het Vragenuurtje gesteld mogen worden. De antwoorden op de 26 vragen die niet gesteld mogen worden gaan dan de prullenbak in.

De minister van Binnenlandse Zaken die heeft berekend hoeveel uur het beantwoorden van een vraag kost gaat uit van 50 uur per vraag à 75 euro per uur. Dat is dus 3750 euro per vraag. Hij komt op een totaalbedrag per jaar van bijna 11,5 miljoen euro. Als we daar vanaf trekken de uren die besteed zijn aan antwoorden die de prullenbak zijn ingegaan (52 weken -16 weken vakantie= 36 werkweken x 26 antwoorden= 936x 3750 euro=)Betekent dat dus dat er 3,5 miljoen euro over de balk is gesmeten. 

Die verspilling door een achterhaalde, ambtenarenuren vretende procedure zit me eigenlijk veel meer dwars dan die 3750 euro per uur. 

 

Terug naar het nieuws overzicht
Nieuws van Rita Verdonk

Direct contact